Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2018

10 POST-ROCK ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ, Β’ ΜΕΡΟΣ ( Ι.Χ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ)






Ακούστε ενδεικτικά:

-Great Men from Unhealthy Ground

Lights Out Asia
In the Days of Jupiter (2010)

Οι Lights out Asia είναι μια μπάντα από τις ΗΠΑ. Αν και η μουσική τους μπορεί να μπει άνετα κάτω από πολλές ταμπέλες: ambient, downtempo, shoegaze, electronic έχουν και κάτι από το πνεύμα του post-rock στο στυλ τους. Όλες τους οι δουλειές τους είναι περίπου ισάξιες και χωρίς ουσιαστικές διαφορές, έτσι η επιλογή μίας από αυτές είναι αρκετά δύσκολη για όσους αρέσκονται στη μουσική τους. Σε αυτή κυριαρχεί η ατμόσφαιρα (μία ατμόσφαιρα συχνά απόκοσμη) οι μελωδίες και, όπως και σε τόσα άλλα συγκροτήματα του είδους, μια ταξιδιάρικη διάθεση. Κάποια από τα κομμάτια τους διαθέτουν λιγοστά φωνητικά κάτι που διασπούν με ενδιαφέρον τρόπο τη βαρύτητα των συνθέσεών τους. Αυτές, άλλοτε μεγαλόπρεπες και άλλοτε με μινιμαλιστικές διαθέσεις, πλήρως sountrackικές, ηρεμούν το πνεύμα του ακροατή τους, προσκαλώντας τον σε ένα γαλήνιο (αν και συχνά σκοτεινό) διαστρικό ταξίδι. Κάτι για το οποίο τοε ξώφυλλο του In the Days of Jupiter είναι ιδανικό για να περιγράψει: ένα ταξίδι στο φαντασμαγορικό αλλά απομακρυσμένο, αχανές και επικίνδυνο διάστημα.







Ακούστε ενδεικτικά:

-Room 3327
-Infant

Meniscus
War of Currents (2011)

Οι Meniscus κατάγονται από την Αυστραλία και το War of Currents αποτελεί το ντεμπούτο τους. Μπορεί να παραμένουν σχεδόν άγνωστοι στην post-rock κοινότητα ακόμα και μετά το δεύτερο cd τους του 2016, είναι όμως από τις μπάντες που με το καλημέρα κατάφερα να δώσουν το απόλυτο προσωπικό τους στίγμα. Διάφορα ονόματα έχουν δοθεί για να περιγράψουν τη μουσική που παίζουν, εκτός από post-rock, όπως math-rock, indie-rock, experimental rock κτλ. Αν, όπως είναι αναμενόμενο, αυτά σας λένε ελάχιστα ή και τίποτα, οι συνθέσεις τους είναι σφιχτές, πιασάρικες, ενώ εκπέμπουν αισιοδοξία και θετική διάθεση. Πολύ ενδιαφέρουσα είναι η χρήση των samples (σε ένα κομμάτι ακούμε τον Nicola Tesla και σε ένα άλλο τον Gandhi) ενώ τα ηχοτοπία που πλάθουν μπορούν να ερεθίζουν θετικά τα αυτιά του κάθε prog rock/metal φαν. Χωρίς τη συνήθη βαριά μελαγχολία του μέσου post-rock συγκροτήματος υπόσχονται ένα ταξίδι στην θετική πλευρά της ζωής και ένα soundtrack κατάλληλο για την άνοιξη.







Ακούστε ενδεικτικά:

-Red Paper Lanterns
-To Skies from a Hill side

Maybe she will
I Was There for a Moment, Then I Was Gone (2011)

Οι Maybe she will είναι μια μπάντα από την Αγγλία και το I Was There for a Moment… είναι το τρίτο τους cd. Οι συνθέσεις τους μπορεί να χάνουν σε όγκο σε σχέση με την προηγούμενή τους δουλειά, κερδίζουν όμως ακόμα περισσότερο σε ποιότητα και σε πλούτο επιρροών. Τα κομμάτια τους είναι μελωδικότατα, δυναμικά, αισιόδοξα (θα έλεγε κανείς και παιχνιδιάρικα) με μια φρέσκια παραγωγή να τα υποστηρίζει. Πολύ χαρακτηριστική είναι σε κάποια η ζωηρή χρήση των πλήκτρων όπως και τα ηλεκτρονικά τους στοιχεία. Αυτό δεν θα πρέπει να ξενίζει τους παλιότερους οπαδούς καθώς το meta lστοιχείο δεν έχει χαθεί από τη μουσική τους, έχει γίνει όμως πιο εξευγενισμένο. Ίσως το I Was There for a Moment…δεν είναι μια δουλειά που αποκαλύπτεται εύκολα στον ακροατή, για κάτι τέτοιο χρειάζεται αρκετές ακροάσεις. Για τους υποψιασμένους μουσικόφιλους όμως αυτό είναι και το καλύτερο μέρος της μουσικής αυτής.







Ακούστε ενδεικτικά:

-The First Fire
-Red Forest

If These Trees Could Talk
The Red Forest (2012)

Το Red Forest είναι η δεύτερη ολοκληρωμένη δουλειά των Αμερικάνων postrockers If These Trees Could Talk από το Οχάιο. Αν και μπαίνει στην κατηγορία post-rock το meta lστοιχείο τους είναι αρκετά έντονο, με αρκετά στοιχεία να παραπέμπουν στο doom metal. Έτσι έχουμε αργές συνθέσεις που δίνουν έμφαση στη βαρύτητα και σε μια ατμόσφαιρα απόκοσμου μυστηρίου και μεγαλοπρέπειας, συστατικά που κάνουν το Red Forest κατάλληλους για να συντροφεύσει κυρίως τις χειμερινές ακροάσεις μας και, ακόμα καλύτερα, κατά τις νυχτερινές ώρες. Απαισιόδοξη, πομπώδης και με έντονη την αίσθηση του δραματικού η μουσική των If These Trees Could Talk έρχεται για να οδηγήσει τον ακροατή της μέσα από το δάσος των μύχιων αναζητήσεων στο ξέφωτο της μουσικής απόλαυσης.







Ακούστε ενδεικτικά:

-Pathos
-Dark Circles

Hammock
Departure Songs (2012)

Οι Hammock είναι ένα ντουέτο από τις ΗΠΑ και η μουσική τους είναι στα όρια της post-rock. Οι μισές δουλειές τους μπορούν να χαρακτηριστούν ως ambient με έντονο το post-rock στοιχείο, ενώ οι άλλες μισές ανήκουν περισσότερο στο drone. To Departure Songs ανήκει στην πρώτη κατηγορία. Είναι η 5η ολοκληρωμένη τους δουλειά και είναι πλήρως χορταστική: διπλό cdμε 19 κομμάτια και σχεδόν δυο ώρες μουσικής. Αν κάποιος δεν έχει έρθει σε επαφή με τη μουσική τους, η λέξη που την περιγράφει καλύτερα είναι ονειρική. Ακούγοντας κανείς το Departure Songs είναι σαν να βαδίζει μέσα σε ένα απολύτως ευχάριστο και αισθησιακό διαυγές όνειρο. Η μουσική τους δίνει την αίσθηση που έχει κάποιος όντας εντελώς ανέμελος μέσα σε αιώρα (εξού και το όνομα της μπάντας), σε κάποιον τροπικό παράδεισο. Μια κατάσταση νιρβάνας όπου κάποιος δεν επιθυμεί τίποτα περισσότερο από αυτά που ήδη έχει.



                                                                         Ι.Χ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ

Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2018

Αιώνιο, (Του Ιωάννη Δεληγεώργη)

Τα Αιώνια είναι πολυετή, υποτροπικά παχύφυτα, πολύ εύκολα στο χειρισμό τους. Το γένος τους αριθμεί περί τα 35 είδη και το όνομά του σημαίνει ότι είναι αειθαλή.

Τα περισσότερα είδη Αιώνιων κατάγονται από τις Κανάριους Νήσους, όπου το κλίμα είναι σχεδόν μεσογειακό, και κάποια κατάγονται από την κεντρική Αφρική. Σε αυτά τα κλίματα τα αιώνια μεγαλώνουν τον χειμώνα και το καλοκαίρι, όταν υπάρχει καύσωνας, κλείνουν τα φύλλα τους και πέφτουν σε λήθαργο διατήρησης.

Αντέχουν σχετικά στην ξηρασία και το ψύχος. Δεν αντέχουν όμως στον καυτό ήλιο. Οι κατάλληλες θερμοκρασίες για τα αιώνια είναι 20-30 oC το καλοκαίρι και μπορούν να πέσουν ως 12-15 oC τις νύχτες και 12-18 oC τον χειμώνα με ελάχιστη θερμοκρασία 5 oC για τις νύχτες του χειμώνα.

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2018

ΗΜΙΤΕΛΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (Της Μαρίνας Μάγκλαρη)


Δευτέρα. Βράδυ.


Ουρλιάζοντας έφυγες.  Τα λάστιχα των αυτοκινήτων δεν μπορούσαν να καλύψουν τα ουρλιαχτά σου. Οι σκάλες του διαδρόμου ηχείο. Όλοι σ’ ακούσανε. Είχανε γείρει στις πόρτες τους. Το αυτί κολλημένο στο ξύλο τριπλασίαζε την οργή σου. Ξερνούσαν τα σκαλοπάτια τις ακατάληπτες βρισιές σου, ποτάμια ξεχύνονταν μπρος  σου κι εγώ παρακαλούσα να γλιστρήσεις απάνω τους, να τσακίσεις την αγριάδα που έτρεμε σύγκορμη στο κορμί σου, να πνιγείς στο δικό σου ξερατό. Εσύ κλωτσούσες αόρατους γίγαντες στον καλοκαιρινό δρόμο. Εγώ κλωτσούσα ο,τι είχες αφήσει πίσω σου, ρούχα, παπούτσια, εφημερίδες, την ποτέ ύπαρξή σου.

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2018

ΙΠΠΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΙΣΜΟΣ

Ο αυτισμός προέρχεται από την ελληνική λέξη ‘’εαυτός’’ και υποδηλώνει την απομόνωση του ατόμου στον εαυτό του. Θεωρείται μια σοβαρή νευροψυχολογική διαταραχή κι εντάσσεται στην κατηγορία των Διάχυτων Αναπτυξιακών Διαταραχών. Χαρακτηρίζεται από μειωμένη λεκτική ή κοινωνική επικοινωνία κι από επαναλαμβανόμενη, περιορισμένη και στερεότυπη συμπεριφορά.

Τα  παιδιά με αυτισμό δυσκολεύονται στην επεξεργασία των ερεθισμάτων που δίνει το ίδιο το περιβάλλον. Παρουσιάζουν συμπτώματα διαταραχής της αισθητηριακής ολοκλήρωσης και δείχνουν δυσκολία να επεξεργαστούν τις πληροφορίες που λαμβάνουν μέσω των αισθήσεων.

Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2018

10 POST-ROCK ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ, Ι.Χ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ (ΜΕΡΟΣ Ά)_

Τώρα που η ραγδαία ανάπτυξη του post-rock έχει καταλαγιάσει είναι ίσως ο κατάλληλος καιρός να κάνουμε έναν πρόσκαιρο απολογισμό και κοιτώντας προς τα πίσω να ανασύρουμε κάποια από τα καλύτερα cd που κυκλοφόρησαν. Η πιο κάτω λίστα είναι απόλυτα υποκειμενική και καθένας μπορεί και πρέπει να έχει τις δικές τους προτιμήσεις. Δεν έχει ως σκοπό μια αυστηρή αξιολόγηση αλλά περισσότερο σκοπεύει στο να δράσει ως μια ευκαιρία για μια γνωριμία με κάποια από τα πιο ενδιαφέροντα συγκροτήματα του μουσικού ρεύματος που λέγεται post-rock και κάποιες από τις δουλειές τους. Μια μουσική που παρά τις πάρα πολλές προσλαμβάνουσές της, χαρακτηρίζεται κυρίως από τη μελωδικότητα, την ταξιδιάρικη-soundtrackική διάθεση και την έλλειψη (ως συνήθως) στίχων.





Ακούστε ενδεικτικά:

-Have You Passed Through This Night?
-A Poor’s Man Memory
Explosions in the Sky
Those Who Tell the Truth Shall Die, Those Who Tell the Truth Shall Live Forever (2001)

Οι Explosion in the Sky από το Τέξας είναι μια από τις πρωτοπόρες μπάντες της post-rock και το Those Who Tell the Truth… είναι κατά γενική ομολογία μια από τις καλύτερες δουλειές τους. Περιέχει έξι συνθέσεις που εμπεριέχουν όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που έκαναν τη μουσικών των Αμερικανών postrockers τόσο δημοφιλή και που έφεραν το post-rock σε ένα ευρύτερο κοινό.

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2018

"Επιστολή no 9" , Της Μαρίνας Μάγκλαρη

Τ' αγόρια
φορούν τις μάσκες τους
Σχεδιάζουν
μεγάλα ταξίδια
στον Ατλαντικό
Υπερκαταδύσεις
από φορτηγά πλοία
Να ταξιδέψουν
τον κόσμο
Να ταξιδέψουν
τον βυθό

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2018

Ορτανσία, (Του Ιωάννη Δεληγεώργη).

Η Ορτανσία (Hydrangea macrophylla)είναι φυλλοβόλος θάμνος που κατάγεται από την Ιαπωνία και την Κίνα. Υπάρχουν περί τα 1.200 είδη Ορτανσίας.

Ονομάστηκε Υδραγγεία επειδή τα περικάρπια της μοιάζουν στο σχήμα με κύπελλα νερού.

Είναι κατάλληλα φυτά για (μεγάλες) γλάστρες.

Ευδοκιμεί σε μερική σκιά. Το άμεσο φως ταλαιπωρεί την Ορτανσία. Σε ζεστά κλίματα η βόρεια πλευρά του σπιτιού, ειδικά αν είναι προφυλαγμένη από τους άνεμους, είναι ιδανική για αυτές.

Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2018

Δυτικός τρόπος ζωής και άλλα ανέκδοτα, (Του Φώτη Βεζυργιαννίδη).

Δεν χρειάζεται πια και τόση εξυπνάδα για να διαπιστώσει κανείς ότι τα πράματα δεν πάνε και τόσο καλά στην Ευρώπη. Κανονικά στον κόσμο θα έπρεπε να πω αλλά ας ασχοληθούμε με την ήπειρό μας πρώτα.

Τα ακροδεξιά κόμματα και η ξενοφοβία εξαπλώνονται ταχύτατα ακόμα και σε χώρες που πριν μερικά χρόνια θα φάνταζε αστείο να μιλήσεις για φασίστες και εννοώ τη Σουηδία.

Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2018

Η θρεπτική αξία της μπανάνας, (Της Ιωάννας Καλυβά)

Η μπανάνα είναι ένα πολύ δημοφιλές φρούτο στην παγκόσμια αγορά και καταναλώνεται ως βασική τροφή σε πολλές χώρες. Περιέχει αρκετά απαραίτητα θρεπτικά συστατικά και έχει οφέλη για την πέψη, την υγεία της καρδιάς και την απώλεια βάρους. Οι μπανάνες εκτός από το ότι είναι πολύ θρεπτικές, είναι επίσης ένα πολύ βολικό σνακ που μπορούμε να το απολαύσουμε σε συνδυασμό με τα δημητριακά ή σε φρουτοσαλάτα. Καταναλώνεται συνήθως ωμή, αν και μπορεί να φαγωθεί τηγανητή, ψητή και αποξηραμένη, σε στρογγυλές επίπεδες φέτες.

Τρίτη, 31 Ιουλίου 2018

Παρέλαβα καμμένη γη. Και την έκανα οικόπεδα. (Του Φώτη Βεζυργιαννίδη)


Kάθε φορά μετά από κάποια τραγωδία, που μπορεί να είναι ένα τροχαίο με πολλά θύματα ή ένα ναυάγιο ή ας πούμε οι φωτιές στην Ηλεία και πιο πρόσφατα στην Αττική, έπεται η τεράστια εκμετάλλευση αρχικά από τα τηλεοπτικά μέσα και κατόπιν από όλο τον τύπο.

Αμέσως μετά έρχεται η εκμετάλλευση από τους πολιτικούς οι οποίοι στην αρχή λένε ότι «δεν είναι ώρα να μιλάμε για ευθύνες, ας σκύψουμε πάνω απ’ τα θύματα» και αμέσως μετά αρχίζει το ξεκατίνιασμα. Η αλήθεια είναι ότι το πολιτικό σύστημα της χώρας είναι τόσο αργό, βρωμερό και διεφθαρμένο που αδυνατεί να καταλάβει τι συμβαίνει τις πρώτες ώρες. Αμέσως μετά ο κάθε μπάσταρδος επιτίθεται στον απέναντι μπάσταρδο με σφοδρότητα και ατιμία προσδοκώντας να αλιεύσει τα πολυπόθητα ψηφαλάκια.

Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018

Aλέξη,(του Φώτη Βεζυργιαννίδη)


πάλι εγώ θα σε πω τι να κάνεις. Τους έχεις όλους τους συμβούλους με τους παχυλούς μιστούς και το μόνο που κάνουν είναι να φαρδαίνει ο κώλος τους απ’ τις ατέλειωτες ώρες που στρογγυλοκάθονται σε πανάκριβες, περιστρεφόμενες, δερμάτινες, καρέκλες γραφείου.

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΩΝ ΠΟΘΩΝ, (Του Σπύρου Στογιάννη)


Υπόγειο ποτάμι κυλά ορμητικό

κάτω από τους λαξευμένους πόθους μας,

Τραντάζει τα σωθικά, τυλίγεται σε νήμα αξεδιάλυτο.


Πίδακες νερού εκτοξεύονται από τις ραφές των ενοχών μας,

Τρίτη, 3 Ιουλίου 2018

MR MOJO

00:27. Η συναυλία τελείωσε. Το μπάσο και την κιθάρα πλήγιασε η πένα. Η ντραμς φόρεσε την μπότα της κι έφυγε ανακουφισμένα κουρασμένη. Άπνοα τα πνευστά. Τα πλήκτρα μούδιασαν στα δάχτυλα. Το μικρόφωνο κοκαλωμένο ξάπλωσε στη σκηνή. Το λάιβ νετάρισε. Η φωνητική χορδή έπεσε σε αφωνία. Λίγα δεύτερα πριν ήταν η ίδια που τα έδινε όλα. Ο αφιλόξενος ηχολήπτης έκλεισε τα φώτα. Ο ουρανός ψιχάλες κερνάει. Λυπάται για τη μουσική Του. Ήθελε κι άλλο. Απλώνω χέρι. Να μαζέψω άτακτο νερό, ουράνιο. Να σ’ στο φέρω…  
On stage...

Κυριακή, 1 Ιουλίου 2018

ΣΑΓΗΝΗ. (Του Κωνσταντίνου Δαφνά)

Το είχε καταλάβει καλά. Το πόση δύναμη θα μπορούσε να κρύβει η σαγήνη της. Πόσο εξουσιαστική θα μπορούσε να γίνει. Με μία κίνηση, με μια στάση του σώματός της. Με ένα της βλέμμα της. Ένιωθε ότι μπορούσε να παραβιάζει τα όρια του Άλλου. Να τον κυριεύει. Ήθελε να παίζει. Ναι αυτό. Ήταν ένα παιχνίδι για εκείνη. Εξουσίας και ελέγχου. Ένα διαρκές πέρασμα από την επιθυμία στην ηδονή. Δεν επέτρεπε κανένα άλλο τρόπο. Μόνο αυτόν. Κάθε φαντασίωσή της ήθελε να την πραγματοποιεί. Να γίνεται πράξη. Αλλά δεν της έφτανε μόνο αυτό. Ήθελε συνεχώς να ανακαλύπτει καινούριες φαντασιώσεις… πιο δυνατές και πιο έντονες. Σαν μια γλυκιά καταναγκαστική επανάληψη. Όμως κάτι δεν της άρεσε…. Δεν μπορούσε να την ικανοποιήσει.

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2018

Αρωκάρια, Ένα εξωτικό κωνοφόρο, (Του Ιωάννη Δεληγεώργη)


ΗΑρωκάρια ή Αραουκάρια (Araucaria heterophylla) και αγγλιστί NorfolkIsland Pine είναι ψηλό κωνοφόρο δένδρο αργής ανάπτυξης που στο φυσικό του περιβάλλον μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 50-65 μέτρα.

Στη χώρα μας συναντάται ως φυτό εσωτερικού χώρου και σε μία (ακόμα και μεγάλη) γλάστρα δεν θα ξεπεράσει σε ύψος τα δυο μέτρα.

Κατάγεται από το νότιο ημισφαίριο: τα νησιά του Ειρηνικού, την Αυστραλία και τη νότια Αμερική.

Παλιότερα ονομάζονταν Araucaria excels,ενώ συγγενής της είναι η Araucaria aracuana, γνωστή ως Αρωκάρια της Κολομβίας.

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2018

Πατησίων-Ομόνοια-Εξάρχεια-Συγγρού-Καλλιθέα... μια Κατερίνα δρόμος" . (Της Μαρίνας Μάγκλαρη)

«στη σιωπή παγώνω
στον πάγο σωπαίνω»***
έγραφε μια Κατερίνα, κάποτε
ναι αυτή η ίδια που πήγαινε την Πατησίων πάνω κάτω
αυτή που έλεγε
«οι θόρυβοι στις ταινίες και τα όνειρα είναι
εκκωφαντικοί
μόνο στο φόβο και τη ζωή
οι πόρτες κλείνουν αθόρυβα πίσω»***
πολλές Κατερίνες τρυπώνουν μέσα μου, γλιστρούν δίχως να τις ακούσει κανείς

Τρίτη, 26 Ιουνίου 2018

Όσο η ίδια η ζωή.( Tου Σπύρου Στογιάννη)


Καμιά φορά σκέφτομαι ότι μας διαφεύγει

 κάτι πολύ σημαντικό.

Ας πούμε ένας ελέφαντας στο δωμάτιο, κάτι τόσο μεγάλο.

Είναι ομολογουμένως δυσάρεστη αυτή η αίσθηση, όχι,

καθόλου σα να αμφιβάλεις ότι έχεις αφήσει ανοιχτό το  φως

του διαμερίσματος, ή έστω τον φούρνο αναμμένο.

ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΟΡΕΙΝΟ ΔΑΣΟΣ, (Του Ιωάννη Δεληγεώργη)


Έκανα μια βόλτα στο δάσος. Σε μια από τις αγαπημένες μου διαδρομές όπου έφτασα με μοτοσικλέτα. Στα βόρεια του νομού Ροδόπης, περίπου πενήντα χιλιόμετρα από την Κομοτηνή, κάπου στα ΒΑ του χωριού Σαρακηνή αλλά και ακόμα πιο πέρα, κοντά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.

Ίσως η εποχή δεν ήταν η καλύτερη για ένα τέτοιο εγχείρημα. Δυο μέρες πριν τη δεύτερη ισημερία του έτους, το φθινόπωρο μόλις που έχει αρχίσει να κάνει αισθητή την παρουσία του. Η παρατεταμένη ξηρασία και η ζέστη εντείνουν ακόμα περισσότερο τις τελευταίες εκπνοές του καλοκαιριού. Ούτε τα μανιτάρια έχουν ξεπεταχτεί, ούτε τα φύλλα έχουν πάρει τα κιτρινοπορτοκαλιά τους χρώματα ακόμα, ούτε τα φθινοπωρινά αγριολούλουδα, όπως στενμπέργκιες, κυκλάμινα, κολχικά, σκίλες, ούτε καν εκείνες οι γεμάτες ατμοσφαιρικό μυστήριο πρωινές ομίχλες έχουν ακόμα κάνει την εμφάνισή τους.

Κυριακή, 24 Ιουνίου 2018

Έχω ένα παπάκι…


Μοιάζει μέρα Άγια. Σεπτέμβρης. 29. 2017.

Η υγρασία του αέρα της μέρας είναι αλλιώτικη. Πιο πολύ μοιάζει με κολλημένο στο δέρμα ιδρώτα αναμονής. Αυτός ο Σεπτέμβρης είναι από μόνος του αλλιώτικος.

Είπα να φορέσω ένα από τα βασικά χρώματα του ορατού φωτός. Για το καλώς όρισες. Να με ξεχωρίσεις, να ΣΟΥ αρέσω. Να σου κάνω εντύπωση κι ας λεν πως δε διακρίνεις καμιά απόχρωση. Το κόκκινο φουστάνι του έρωτα. Όπως το σκέφτηκα, έτσι το μετάνιωσα. Το κόκκινο είναι και του θυμού και του κινδύνου. Κι αν με έβλεπες, αν με ένιωθες κόκκινο πανί; Κι όχι αγάπη;

Κυριακή, 29 Απριλίου 2018

Oδός Λαγκαδά με Δαβάκη (Μαγαζί-γωνία), (Του Φώτη Βεζυργιαννίδη)


Στις 8 Μαρτίου ο Αλέξης Τσίπρας μέσα από ένα παλιό οίκημα του στρατοπέδου Παύλου Μελά, ανάμεσα σε εκλεγμένους υπουργούς, δημάρχους, δημοτικούς σύμβουλους γραβατωμένους και μη και απλό λαουτζίκο, ανακοίνωσε την οριστική παράδοση του πρώην στρατοπέδου στην διάθεση του Δήμου για την δημιουργία μεγάλου Mητροπολιτικού Πάρκου.

Σ’ εκείνη τη φιέστα ήταν όλα τα κανάλια και τα ραδιόφωνα Θεσσαλονίκης  και περιχώρων και μερικά εθνικής εμβέλειας για να μην τα πω αθηνέζικα.