Tα
σχολεία που πήγα δεν υπάρχουν πια. Τα γκρέμισε η ανάπτυξη.
Ας το θέσω αλλιώς.
Καταλαβαίνεις ότι μεγάλωσες όταν συνειδητοποιείς ότι τα σχολεία που φοίτησες
έχουν γκρεμιστεί.
Το 8Ο Δημοτικό
Σχολείο Νεαπόλεως ήταν ένα διόροφο σπίτι το οποίο νοίκιαζε ο Δήμος και το
βάφτισε σχολείο. Η αυλή του δεν πρέπει να ξεπερνούσε τα δέκα μέτρα μήκος και τα
πέντε σε πλάτος. Παρόλ’ αυτά ο μαραγκός της γειτονιάς όταν ήμουν στην έκτη είχε
φτιάξει δύο ξύλινες μπασκέτες και αυτόματα η αυλή έγινε γήπεδο μπάσκετ εν έτει
1980, εφτά χρόνια πριν σηκώσει η Εθνική το Πανευρωπαϊκό.

















